Jakie drzwi?

Mocny szkielet stanowi rama, częściej zwana ramiakiem, która stanowi podstawę całej konstrukcji. Może być zrobiona z klejonego drewna iglastego lub (rzadko) liściastego. Niektórzy producenci oferują drzwi z ramiakami z płyty MDF. Ponieważ sam ramiak stanowiłby zbyt wątłą konstrukcję, umieszczone jest w nim tak zwane wypełnienie. Jego podstawowym zadaniem jest stabilizowanie konstrukcji, ale w zależności od materiału, z którego zostało wykonane, może również pełnić funkcję izolacji akustycznej i termicznej. Najprostszym i najpopularniejszym wypełnieniem jest tak zwany plaster miodu wykonany z papieru. Do budowy tej sześciobocznej struktury wybierany jest papier sztywny i odporny na nacisk. Jego odporność jest tym większa, im bardziej jest wysuszony. Dużą zaletą papierowego plastra jest mała objętość i niewielki ciężar. Dają one oszczędność w magazynowaniu i transporcie. Dlatego drzwi z tym wypełnieniem mają stosunkowo niską cenę. Jednak plaster miodu ma również wady- jeśli do wnętrza drzwi dostanie się wilgoć lub, co gorsza woda, grozi mu utrata właściwości. Poza tym, co prawda korzystnie minimalizuje on ciężar drzwi, ale nie stanowi skutecznej bariery dla chłodu i hałasu. Dlatego ta, gdzie liczą się właściwości izolacyjne, lepsze będą drzwi z innym wypełnieniem, na przykład z płyty wiórowej- otworowej lub pełnej. Płyta otworowa sprawia jednak, że drzwi o typowej szerokości (80cm) ważą blisko 30 kilogramów, a w przypadku płyty pełnej- 38 kilogramów. Aby więc obciążenie ramiaka cięższą płytą wiórową nie wpłynęło niekorzystnie na jego właściwości, wypełnienie to montuje się na dodatkowej ramie ze sklejki. Wzmacnia to jeszcze bardziej konstrukcję drzwi. Wiele modeli drzwi, zgodnie z obowiązującymi obecnie trendami, ma gładkie płyciny. Jednak właściciele stylowych wnętrz, na przykład klasycznych czy rustykalnych, chcą zazwyczaj dostosować drzwi do stylu aranżacji. Ich potrzeby zaspokoją drzwi z płyt tłoczonych i lakierowanych. Mogą też kupić drzwi z MDF, który łatwo daje się frezować, dzięki czemu drzwiom można nadać klasyczny charakter.